Voedingsstrategie voor de Tor des Géants: een winnende strategie van Noor VAN DER VEEN
Tor des Géants is niet zomaar een wedstrijd, het is een avontuur door het ongerepte hart van de Italiaanse Alpen. Met 330 kilometer en 26.000 hoogtemeters is het een wedstrijd die je nederig maakt, hoe sterk je ook bent. Voor de wedstrijd van dit jaar wist Nutribay-atleet Noor van der Veen dat een goed voedingsplan de sleutel tot een sterke prestatie zou zijn. Hier deelt ze haar winnende strategie.
1. Een mix van sportvoeding en ‘echt eten’
Bij lange bergwedstrijden zoals Tor des Géants richten veel mensen zich te veel op echt, vaak vet voedsel, omdat ze zeggen dat gels op deze afstand simpelweg niet volstaan. Dat is deels waar, maar naar mijn ervaring blijven snelle sportvoedingsproducten zoals gels een heel belangrijk onderdeel van de puzzel als je optimaal wilt presteren. Ik zie langzaam verteerbaar, echt eten als de basis die je lichaam sowieso nodig heeft om de tijd te kunnen overbruggen die nodig is om de wedstrijd uit te lopen. Maar omdat je niet alleen probeert in leven te blijven, heeft je lichaam veel meer nodig — en vooral een snelle en constante toevoer van koolhydraten. Daarom blijf ik tijdens wedstrijden zoals Tor des Géants sterk op gels vertrouwen. En ook in grote hoeveelheden: gemiddeld probeer ik tijdens de wedstrijd twee gels per uur te eten. Ik ben dol op de grote gelzakjes van de Precision Fuel & Hydration PF90 — in feite drie gels in één — omdat ze voldoen aan de enorme behoeften van het lichaam zonder dat ik steeds een nieuwe gel hoef open te maken. Ik ben ook een grote fan van de Santa Madre jelly bars. Makkelijk te eten, lekker van smaak en met 37 g koolhydraten per stuk.
Mijn favoriete ‘echte eten’ was deze keer overnight oats, gemaakt met havermout, chiazaad, sojamelk, ahornsiroop en een lepel pindakaas. Ik deed ze in zachte knijpzakjes voor babyvoeding, zodat ik ze onderweg kon eten, zelfs tijdens het klimmen. Zo kreeg ik een mix van langzaam verteerbare koolhydraten, vetten en iets dat echt als voedsel aanvoelde. We hadden ook sandwiches, focaccia in hapklare stukjes en pannenkoeken met honing en jam bij ons. Bij de verzorgingsposten nam ik graag zoute soep met orzo.
2. Wat eet je wanneer: stem je voeding af op het terrein
Als ik zeg dat ik gemiddeld twee gels per uur probeer te eten, betekent dat niet dat ik elk uur twee gels eet. Dat hangt af van het terrein. Tor des Géants bestaat eigenlijk alleen uit steile beklimmingen en steile afdalingen. Je blijft zelden lang op hoogte. Ik heb mijn voedingsplan rond dat specifieke kenmerk van de wedstrijd opgebouwd. Tijdens de beklimmingen, wanneer mijn hartslag en ademhaling hoger zijn, wil ik helemaal niet kauwen. Dan richt ik me alleen op snelle, makkelijk in te nemen voeding zoals gels. Het is moeilijk om iets vasts door te slikken wanneer je 1.000 hoogtemeters of meer klimt.
Zodra ik de col bereikte en aan de afdaling begon, liet ik mijn hartslag een paar minuten dalen en schakelde ik over op langzamer voedsel, zoals een pannenkoek of een sandwich. Die afdalingen zijn lang, soms een uur of langer, en dat is het perfecte moment om te eten. Echt voedsel kan bij mij 10 tot 15 minuten of langer duren om op te eten, maar tijdens lange afdalingen heb je alle tijd die je nodig hebt zonder veel snelheid te verliezen. Tijdens deze afdalingen probeerde ik optimaal gebruik te maken van mijn eetmoment en lage hartslag, en soms voegde ik zelfs iets extra’s toe, zoals nog een gel of een Precision Fuel & Hydration PF30 chew.
3. Pas aan wanneer dat nodig is en blijf bewuste keuzes maken
Hoe goed je plan ook is, maag- en darmproblemen komen vaak voor en zijn bij dit soort wedstrijden bijna te verwachten. Je loopt hard, rent door de nacht en krijgt te maken met hoogte, warmte, kou en soms stress. Al deze factoren hebben een grote invloed op je spijsvertering. Daarom geloof ik dat een plan slechts de helft van het verhaal is. De andere helft bestaat uit alert blijven en bewuste keuzes maken.
Tijdens de eerste nacht, vrij vroeg in de wedstrijd, begon ik me misselijk te voelen. In plaats van mezelf te dwingen te eten of in paniek te raken, besloot ik mijn voeding een tijdje te pauzeren zodat mijn lichaam tot rust kon komen. Die korte pauze maakte een wereld van verschil. Zodra mijn maag tot rust was gekomen, pakte ik het plan weer op en ging ik normaal verder. Het is een kleine mentale omschakeling, maar voor mij cruciaal om door te kunnen gaan: je ‘faalt niet in het volgen van je plan’, maar past je aan de behoeften van je lichaam aan. Door die beslissingen bewust te nemen, voorkom je dat je in de neerwaartse spiraal van te weinig eten en vermoeidheid terechtkomt die zoveel wedstrijden beëindigt.
4. Herstel onderweg
Een groot deel van mijn succes tijdens Tor des Géants van dit jaar kwam door de 14 herstelshakes die ik onderweg dronk. Ik nam bij elk punt waar ik mijn team zag een shake. Elke shake bevatte koolhydraten en eiwitten, om spierafbraak te helpen beperken en tegelijkertijd energie en vocht aan te vullen. Als je dit aan je voedingsstrategie voor de wedstrijd wilt toevoegen, zorg er dan voor dat je experimenteert met merken die licht aanvoelen, lekker smaken en die je ook diep in de wedstrijd nog gemakkelijk kunt innemen.
In het Frans
Eten voor Tor des Géants: een winnende strategie
Tor des Géants is niet alleen een wedstrijd, het is een avontuur in het ongerepte hart van de Italiaanse Alpen. Met zijn 330 kilometer en 26.000 hoogtemeters is het een uitdaging die je met beide benen op de grond zet, ongeacht je niveau. Voor de wedstrijd van dit jaar wist Nutribay-atleet Noor van der Veen dat een goed voedingsplan de sleutel tot een sterke prestatie zou zijn. Hier deelt ze haar winnende strategie.
1. Een mix van sportvoeding en “echt eten”
Bij ultralange bergwedstrijden zoals Tor des Géants richten veel lopers zich te veel op “echt eten” (vaak vet voedsel), omdat ze zeggen dat gels niet volstaan gedurende zo’n lange wedstrijd. Dat is deels waar, maar naar mijn ervaring blijven snelle energiebronnen zoals gels een essentieel onderdeel van de puzzel als je het beste uit jezelf wilt halen.
Ik beschouw vast en langzaam verteerbaar voedsel als de basis die je lichaam nodig heeft om de lange duur van de wedstrijd vol te houden. Maar omdat het doel niet alleen is om te “overleven”, heb je veel meer nodig — vooral een regelmatige en snelle toevoer van koolhydraten. Daarom blijf ik tijdens wedstrijden zoals Tor des Géants sterk op gels vertrouwen. En in grote hoeveelheden: gemiddeld probeer ik twee gels per uur te nemen.
Ik ben dol op de grote Precision Fuel & Hydration PF90-gels — het equivalent van drie gels in één — omdat ze voldoen aan de enorme behoeften van het lichaam zonder dat ik steeds een nieuwe gel hoef open te maken. Ik ben ook een grote fan van de Santa Madre jelly bars: makkelijk te eten, heerlijk van smaak en met 37 g koolhydraten per stuk.
Wat “echt eten” betreft, was mijn favoriet dit jaar overnight oats, de avond ervoor bereid met havermout, chiazaad, sojamelk, ahornsiroop en een lepel pindakaas. Ik deed ze in zachte knijpzakjes voor babyvoeding, zodat ik ze onderweg kon eten, zelfs tijdens beklimmingen. Zo kreeg ik een mix van langzaam verteerbare koolhydraten, vetten en het gevoel dat ik “echt iets” at. We hadden ook sandwiches, focaccia in stukjes en pannenkoeken met honing of jam klaargemaakt. Bij de verzorgingsposten nam ik graag zoute soep met orzo.
2. Stem je voeding af op het terrein
Als ik zeg dat ik gemiddeld twee gels per uur eet, betekent dat niet dat ik er elk uur twee neem. Alles hangt af van het terrein. Tor des Géants bestaat voortdurend uit steile beklimmingen en lange afdalingen — je blijft zelden lang op dezelfde hoogte. Daarom heb ik mijn voedingsplan rond dit specifieke kenmerk opgebouwd.
Tijdens beklimmingen, wanneer mijn hartslag en ademhaling versnellen, wil ik absoluut niets kauwen. Ik richt me alleen op snelle, gemakkelijk te verteren voeding zoals gels. Het is moeilijk om vast voedsel door te slikken wanneer je 1.000 hoogtemeters klimt!
Zodra ik de col bereik en aan de afdaling begin, daalt mijn hartslag wat en schakel ik over op langzamer voedsel, zoals een pannenkoek of een sandwich. Deze afdalingen duren vaak een uur of langer — perfect om rustig te eten. Vast voedsel kost me soms 10 tot 15 minuten om op te eten, maar tijdens deze lange stukken heb ik daar de tijd voor zonder snelheid te verliezen. Ik probeer die momenten ook te benutten om aan te vullen met een extra gel of een PF30-chew van Precision Fuel & Hydration.
3. Pas je aan en blijf naar je lichaam luisteren
Hoe goed je plan ook is, spijsverteringsproblemen komen vaak voor en zijn bij dit soort wedstrijden bijna onvermijdelijk. Je vraagt het uiterste van je lichaam, loopt ’s nachts en krijgt te maken met hoogte, warmte, kou en soms stress — dat alles heeft een enorme invloed op je spijsvertering.
Daarom is een plan volgens mij slechts de helft van het verhaal. De andere helft bestaat uit bewustzijn en het vermogen om weloverwogen beslissingen te nemen.
Tijdens de eerste nacht, vrij vroeg in de wedstrijd, begon ik me misselijk te voelen. In plaats van mezelf te dwingen of in paniek te raken, besloot ik een eetpauze in te lassen zodat mijn lichaam tot rust kon komen. Die korte pauze maakte alles anders: zodra mijn maag tot rust was gekomen, kon ik mijn plan weer normaal oppakken. Die kleine mentale omschakeling is voor mij cruciaal: het gaat er niet om dat je “faalt in het volgen van je plan”, maar dat je het plan aanpast aan de behoeften van je lichaam. Deze bewuste aanpak voorkomt dat je in de neerwaartse spiraal van te weinig eten en vermoeidheid terechtkomt die zoveel wedstrijden beëindigt.
4. Herstel onderweg
Een groot deel van mijn succes tijdens Tor des Géants dit jaar is te danken aan de 14 herstelshakes die ik onderweg dronk. Ik nam er één bij elk punt waar ik mijn ondersteuningsteam zag.
Elke shake bevatte koolhydraten en eiwitten, om spierafbraak te helpen beperken en tegelijkertijd energie en vocht aan te vullen. Als je dit aan je strategie wilt toevoegen, test dan verschillende merken tijdens trainingen om te ontdekken welke licht aanvoelen, goed te verteren zijn en lekker smaken, zelfs midden in de wedstrijd.